ارتباط بیماری کبد چرب غیر الکلی با متابولیسم دارو

محققان کالج داروسازی آریزونا کشف کردند که استئاتوهپاتیت غیرالکلی یاNASH ، یک بیماری شایع است اما اغلب تشخیص داده نمیشود و می تواند پیامدهای پزشکی قابل توجهی برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 ، بهمراه داشته باشد.

بیماری کبدی اولیه که مشخصه آن تجمع بیش از حد چربی در کبد است با التهاب، تشدید شده و سبب بروز بیماریمی شود. تصور می شود که اپیدمی چاقی به افزایش ابتلا به بیماری استئاتوهپاتیت غیرالکلی دامن زده است این بیماری هیچ علامتی که اکثر مردم متوجه ی آن شوند، ندارد  و آزمایش برای تشخیص آن با بیوپسی از کبد انجام می شود، بهمین دلیل اغلب تشخیص داده نشده باقی می ماند.ارزیابی های کنونی نشان می دهد که بین 6 تا 17 درصد از آمریکایی ها به بیماری  NASHمبتلا هستند.

جان کلارک، دانشیار پژوهشی و پرفسور  Cherringtonاز کالج  فارماکولوژی و سم شناسی، اخیرا مطالعه ای را در مجله ی Diabetesمنتشر کردند که نشان می دهد در مدل موش چاق دیابتی مبتلا بهNASH ، متفورمین مدت طولانی تری نسبت به گروه شاهد(موش های سالم) باقی می ماند.

دکتر کلارک می گوید: این مطالعه نشان داد مکانیزم توزیع متفورمین در موشهای مبتلا به استئاتوهپاتیت غیر الکلیتغییر کرده است،NASH می تواند روش دفع داروها از بدن را تغییر دهد و متفورمین را بمدت طولانی تری در بدن نگهدارد و به طور بالقوه منجر به رسیدن غلظت متفورمین به سطوح سمی در بدن شود.

او می افزاید: این مطالعه، بعلاوه ی چندین از مطالعه ی جدید دیگر نشان می دهد که  NASH، به تنهایی یا در ترکیب با تفاوت های ژنتیکی در حمل ونقل دارو، می تواند تاثیر عمیقی بر توزیع دارو داشته باشد.

پرفسور Cherringtonمی گوید: در این مطالعه تاثیرNASH بر تغییر توانایی بدن برای خارج کردن متفورمین از بدن مورد بررسی قرار گرفت،گام بعدی در ادامه تحقیقات بررسی بالینی پدیده ی احتباس متفورمین در بیماران مبتلا به دیابت نوع انسان 2 است. او تاکید می ورزد که هر پزشک در هنگام تجویز دارو با دقت، توانایی کبد و کلیه های بیمار را در متابولیسم و ​​خروج دارو از بدن بررسی کند.

برآورد شده است که بیش از 110 هزار نفر سالانه بر اثر واکنش های جانبی به داروها جان خود را از دست می دهند و این در حالیست که داروی صحیح و در دوز مناسب برای بیماران تجویز شده است، اما بیمار یک رویداد غیرمنتظره ی جانبی و جدی را تجربه کرده و جان خود را از دست می دهد.

متفورمین هنوز هم یک داروی نسبتا امن و موثر است. بیش از 48 میلیون نسخه برای متفورمین در ایالات متحده در سال 2010 نوشته شده است. با توجه به تاثیر NASHبر ابقاء طولانی تر متفورمین و امکان رسیدن آن به غلظت سمی در بدن، NASHمی تواندبرخی از این واکنش های جانبی به مواد دارویی را توضیح دهد.

 این مطالعه می تواند به استراتژی های درمانی منحصر به فرد، که در آن به هر بیمار دوز مناسبی از متفورمین بر اساس توانایی او برای متابولیسم و از بین بردن دارو داده شود، منجر گردد.

 منابع:

http://www.sciencedaily.com/releases/2015/07/150709102848.htm

Diabetes, 2015; db141947 DOI: 10.2337/db14-1947